• [blogs]

    Die ene

    Zoveel mensen op de wereld en daartussen kent iedereen wel die ene. Die oh zo belangrijke ene. Die ene die je ‘s nachts wakker houdt. Of diegene nu bij je is, of niet. Die ene die bij je in huis woont, of mijlenver bij je vandaan. Misschien heb je die ene zelfs nog nooit in levende lijve ontmoet. Of is die ene van toen niet meer die ene van nu. Hoe dan ook, die ene is altijd speciaal… De gedachte aan die ene kan je in één keer in een andere wereld doen belanden. Een eenzame, zorgzame of onrechtvaardige wereld.…

  • [blogs]

    Hart

    Als iemand ineens weg is uit je leven, maar toch nog zo dichtbij…. Soms letterlijk…. Dan kan het weleens ineens de hoek om komen. Het spel ‘ego vs hart’. En dat spel, geloof mij, dat is een lastige. Terwijl ik in mijn huisje op 2 hoog zit, gaan er allerlei gedachtes door mij heen, van links naar rechts, en in mijn geval ook nog van boven naar beneden. Moet ik nu een stap nemen? Moet ik persé mijn kant van het verhaal kwijt? Moet ik nogmaals zeggen dat diegene in mijn hart zit, voor altijd? Ik besluit van niet. Althans,…

  • [blogs]

    Raamkozijn

    Zomaar een zondagochtend in de Jordaan. “Oh, wat een rust”, denk ik bij mijzelf! Een rust die je niet zo snel zal verwachten in dit stukje Amsterdam, maar het is er wel degelijk. Zeker op zo’n zondagochtend. Dan kan het zelfs hier gewoon voorkomen dat je wakker wordt van de vogeltjes buiten, of van het luiden van de klokken van de Westerkerk. Je begrijpt dat ik dan even het gevoel heb dat ik in een dorpje woon. En dat is best bijzonder als je kijkt naar de ligging van my hood. Terug naar die rust! Voor zolang die duurt. Het…

  • [blogs]

    Onderweg

    Precies één jaar terug ben ik gestart met dit blog. Een jaar geleden. Een tijd waarin mijn leven toch wel onverwacht een andere kant op ging. Een richting die ik helemaal niet op wilde. Want de weg waar ik op zat was zó onwijs leuk. Zo bijzonder ook, dat ik het eigenlijk niet eens kan omschrijven. Het was niet makkelijk. Nee, zeker niet. Het was ’t allemaal wèl oh zo waard. Totdat het pad dus ophield. Een jaar geleden. Nou, ik kan wel zeggen; mij werd afgesneden. Dat ronde rode bord met die verticale witte balk zag ik eerlijk gezegd…

  • [blogs]

    Damsko

    Hoe dichterbij ik kom, hoe luider het geroezemoes wordt. De rode verlichting iets verderop laat zien hoe ver ik nog van huis ben. Iedere keer als ik het bekende Jordanese cafe nader, weet ik dat ik er bijna ben. Thuis. Het is vrijdagnacht en het weekend is begonnen. En ook deze keer gebeurt het weer. Zodra ik kom aangefietst en ik voor de menigte buiten bij het café de hoek omsla, voel ik een licht trots gevoel opkomen. Me in the centre of Amsterdam! Trots op het feit dat ik hier midden in de nacht thuis mag komen. Trots op…

  • [blogs]

    Paz

      “En weet je eigenlijk op welke schommel jij zit?”. Ik kijk omhoog en lees: Paz. Geen idee. “Wat betekent dat?”. “Peace”, antwoordt een lieve dame naast mij.  We zitten al ruim een half uur naast elkaar. Op een schommelbank. Porto: vrijdagmiddag 12:20 uur – Praça da Liberdade. Schommelend kijk ik rustig naar alles wat er gebeurt op het plein. En luister ik naar Daniella. En naar haar Portugese levensverhalen. Daniella was iets te vroeg voor haar lunchafspraak en was om die reden op een van de houten schommels – speciaal neergezet voor de komende feestdagen – beland. Ik omdat ik…

  • [blogs]

    Soulfood

    Tijdens mijn reis door Maleisië en Bali heb ik veel momenten beleefd die mij aan het denken zette. Ze inspireerden mij. Lieten mij de grote waarde van iets kleins inzien. Simpel verwoord, deze momenten gaven mij energie. Korte ontmoetingen, gebeurtenissen en bezochte plekjes die voor een ander heel simpel zouden zijn, misschien zelfs al snel zouden worden vergeten, bleken voor mij oh zo waardevol. En ik weet wat dit alles voor mij betekende. Voor mij was dit soulfood. Het gekke is, soms zie je op het moment zelf ergens de voedingswaarde niet van in. Al merkte ik al vanaf het…

  • [blogs]

    Droomland

    Om heel eerlijk te zijn, had ik niet bedacht om na mijn vorige reis naar Azië, wéér zo snel naar dit deel van de wereld af te reizen. Mijn planning, mijn droom, en maandenlange voorpret gingen namelijk een heel andere kant op, in de richting van een zonnig Grieks eiland. En, dit keer eens niet alleen het vliegtuig in te stappen. Aangezien je de kosmos wel duidelijk moet maken wat je graag wilt, ging ik vanaf pak ‘m beet februari gewoon alvast in de voorbereidende holiday-mood. Wat zoiets betekende als een nog nèt ff strakker gym-schema, binnenkijken in de vetste…

  • [blogs]

    Maandag

    Nu weet ik natuurlijk niet hoe het exact is verlopen, maar volgens mijn agenda heb jij een klein mijlpaaltje bereikt vandaag. Na maandenlang keihard werken. Ein-de-lijk! Na vandaag weer voor even rust aan je hoofd, na vandaag weer voor even anders-dan-anders maandagen. Over een paar weken – ehm, zover is het nog lang niet hoor, zomerdagen duren tenslotte een stukje langer 😉 – pak je de draad weer fris en fruitig op, toch? Ja. Dat hoop ik oprecht. Vanaf een inmiddels onzichtbare zijlijn. Ik merk dat het mij raakt, deze maandag. Want shit, ik maak het slechts mee vanuit mijn…

  • [blogs]

    Tony

    Hoe leuk is het om het weekend in te luiden met een mooi netwerk-event. Zo ging ik afgelopen vrijdag op weg naar het Westerpark. Om precies te zijn: locatie Tony’s Chocolonely. Samen met vriendin / collega Office Manager / mede-latebloomer nam ik plaats bij Tony’s Thuis voor een Praatje over de weg naar het slaafvrij maken van chocolade. En, voor nog veel meer… Want ja, wat werden wij deze middag blij van… van zoveel. De locatie! De aanwezige Tony’s! Het enthousiasme! De missie! Het succes! De sales-strategie! De toekomstplannen! Van zoveel (met een extra uitroepteken)!! Tony C. werd deze middag…