• [blogs]

    Droomland

    Om heel eerlijk te zijn, had ik niet bedacht om na mijn vorige reis naar Azië, wéér zo snel naar dit deel van de wereld af te reizen. Mijn planning, mijn droom, en maandenlange voorpret gingen namelijk een heel andere kant op, in de richting van een zonnig Grieks eiland. En, dit keer eens niet alleen het vliegtuig in te stappen. Aangezien je de kosmos wel duidelijk moet maken wat je graag wilt, ging ik vanaf pak ‘m beet februari gewoon alvast in de voorbereidende holiday-mood. Wat zoiets betekende als een nog nèt ff strakker gym-schema, binnenkijken in de vetste…

  • [blogs]

    Tweedaagse

    Yeah, it’s weekend. Of laat ik het de vrij-van-werkperikelen-tweedaagse noemen. Tenslotte heeft niet iedereen weekend in een weekend. Althans als je het woord invult als in twee dagen achter elkaar vrij zijn op zaterdag & zondag. Overigens gaat mijn voorkeur helemaal niet uit naar deze specifieke dagen hoor; heb liever weekend op dinsdag & woensdag of vrijdag & zaterdag. Maar ja, dan had ik bij mijn vorige werkgever moeten blijven ;-). Anyway, de vrij-van-werkperikelen-tweedaagse! En ik zag het al toen ik wakker werd. Wederom een zomerse editie. Het zonnetje stond al te popelen om zich door de kantelramen in mijn…

  • [blogs]

    Dreamlines

    Laatst kwam ik een quote tegen. The soul doesn’t know a thing about deadlines….. Pardon? Ja echt! Geen deadlines. Nou, dat klinkt even ideaal! Alleen deadlines, dat is toch iets van deze maatschappij. Het merendeel van de peopletjes op deze aardbol heeft ze. Werk-deadlines, studie-deadlines, betaling-deadlines, transfer-deadlines; en zo zijn er nog een paar te bedenken. Nu triggert meestal mij het woord ‘soul’, in dit geval was het het woord ‘deadline’. dead·line (de; m; meervoud: deadlines)       1 uiterste tijdstip waarop iets gedaan moet zijn Meneer van Dale geeft een zeer duidelijke uitleg bij het woord. Meteen knalt hier het woord moet uit. Wat?…

  • [blogs]

    Zadelpijn

    Oké. Ik kan zonder fietslampjes. Daar werd ik tenslotte toch al om uitgelachen. ’s Avonds laat als we richting station HS fietsten, samen op mijn oude barrel. En later in Amsterdam, gracht op en gracht af, in het donker. ‘Je hebt toch wel je fietslampjes bij je hè schat’, moest Mr. Handsome altijd even teasend roepen. Tot die ene keer, toen we werden achtervolgd door een motor.  En ja hoor, damn it, aangehouden op de Westerstraat. Een terechte aanhouding overigens, het niveau van het witte en rode licht was ver beneden peil. Mede dankzij mijn oh zo stralende oogopslag – en nee, die…